ز بام کعبه ند زدند مکیان دیبا

در این رصد گه خاکی چه خاک می بیزی

نه کودکی نه مقامر ز خاک چیست تو را؟

به دست آز مده دل که بهر فرش کنشت

به بوی نفس مکن جان که بهر گردن خوک

کسی نبرد زنجیر مسجد الاقصا

ببین که کوکبه عمر خضر وار گذشت