به دست آز مده دل که بهر فرش کنشت

به ارغوان ده رنگ و به ارغنون آوا

در این رصد گه خاکی چه خاک می بیزی

نه کودکی نه مقامر ز خاک چیست تو را؟

ز بام کعبه ند زدند مکیان دیبا

به بوی نفس مکن جان که بهر گردن خوک

کسی نبرد زنجیر مسجد الاقصا