جهدی بکن که زلزله صور در رسد

طفلی هنوز بسته گهواره فنا

مرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا

شاه دل تو کرده بود کاخ را رها

جان از درون به فاقه و طبع از برون به برگ

دیو از خورش به هیضه و جمشید ناشتا