شاه دل تو کرده بود کاخ را رها

طفلی هنوز بسته گهواره فنا

مرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا

جهدی بکن که زلزله صور در رسد

جان از درون به فاقه و طبع از برون به برگ

دیو از خورش به هیضه و جمشید ناشتا

آن به که پیش هودج جانان کنی نثار