که برکشیده حق بود و برکشنده ما

فروغ فکر و صفای ضمیرم از عم بود

چو عم بمرد، بمرد آن همه فروغ و صفا

جهان به خیره کشی بر کسی کشید کمان

ازین قصیده نمودار ساحری کن از آنک

بقای نام تو است این قصیده غرا

به هرکسی ز من این دولت ثنا نرسد