دانه دل کن نثار بر سر اصحابنا

مرکب همت بتاز یک ره و بیرون جهان

از سر طاق فلک تا به حد استوا

مردمه چشم ساز نعل پی صوفیان

در کنف فقر بین سوختگان خام نوش

بر شجر لا نگر مرغ دلان خوش نوا

هر یکی از رنگ و رای چون فلک و آفتاب