مرکب همت بتاز یک ره و بیرون جهان

کم ز بنفشه مباش دوخته نیلی وطا

خیز که استاده اند راهروان ازل

بر سر راهی که نیست تا ابدش منتها

از سر طاق فلک تا به حد استوا

مردمه چشم ساز نعل پی صوفیان

دانه دل کن نثار بر سر اصحابنا