بر سر راهی که نیست تا ابدش منتها

گیرم چون گل نه ای ساخته خونین لباس

کم ز بنفشه مباش دوخته نیلی وطا

خیز که استاده اند راهروان ازل

مرکب همت بتاز یک ره و بیرون جهان

از سر طاق فلک تا به حد استوا

مردمه چشم ساز نعل پی صوفیان