آن قدر ده گانه ای کان پنج دهقان می دهند

نان او تخمی است فانی جان من گنج بقاست

گنج خانه هشت خلد و نه فلک دادم بدو

داده او چیست با من پنج خایه روستاست

هم دعا گویانش را دادم که آن مزد دعاست

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس

شاه خورشید است و اینک نور داده باز خواست