بس به پیشین ندیده ای خورشید

زآنکه غم میهمان سگ جگر است

روز دانش زوال یافت که بخت

به من راست فعل کژ نگر است

که چو کژ سر نمود کژ نظر است

چون نفس می زنم کژم نگرد

چرخ کژ سیر کاهرمن سیر است