به من راست فعل کژ نگر است

استخوان پیش کش کنم غم را

زآنکه غم میهمان سگ جگر است

روز دانش زوال یافت که بخت

بس به پیشین ندیده ای خورشید

که چو کژ سر نمود کژ نظر است

چون نفس می زنم کژم نگرد