کشتن قندزی که در خزر است

هر که از راه گوش کشته شود

زاندرون پوست خون او هدر است

آری آری هم از ره گوش است

نقطه خون شد از سفر دل من

خود سفر هم به نقطه ای سقر است

تا به غربت فتاده ام همه سال