خود سفر هم به نقطه ای سقر است

آری آری هم از ره گوش است

کشتن قندزی که در خزر است

نقطه خون شد از سفر دل من

تا به غربت فتاده ام همه سال

نه مهم غیبت و سه مه حضر است

نی نی از بخت شکرها دارم