بختم از سرنگونی قلمش

سر فراز است بلکه تاجور است

پشت خم راست دل به خدمت او

همچو نون و القلم همه کمر است

چون سخن های او بلند سر است

سیم و شکر فرستم و خجلم

که چرا دسترس همین قدر است