شکر و سیم پیش همت او

چون سخن های او بلند سر است

سیم و شکر فرستم و خجلم

که چرا دسترس همین قدر است

از من و شعر، شرمسار تر است

خود دل و طبع او ز سیم و شکر

کان طمغاج و باغ شوشتر است