خلقند شرم سار ز فریاد من که من

ذرات آفتاب فلک را شمار کرد

اقبال صفوه الدین بانوی روزگار

ناساز روزگار مرا سازگار کرد

فریاد می کنم که مرا شرم سار کرد

غرقم به بحر منت و آواز الغریق

چندان زدم که حلقه حلقم فکار کرد