کی دیده ای دو دوست که جوزا صفت بدند

نردی نباخت چرخ که آخر دغا نکرد

گردون در آفتاب سلامت کرا نشاند

کآخر چو صبح اولش اندک بقا نکرد

کایامشان چو نعش یک از یک جدا نکرد

وقتی شنیده ام که وفا کرد روزگار

دیدم به چشم خویش که در عهد ما نکرد