شب موی گشت و ماه کمانچه رباب شد

دوش آن زمان که طره شب شانه کرد چرخ

موی سپید دهر به عنبر خضاب شد

بی دست ارغنون زن گردون به رنگ و شکل

دیدم صف ملائکه چرخ نوحه گر

چندان که آن خطیب سحر در خطاب شد

گفتم به گوش صبح که این چشم زخم چیست