درد آن بود که بر دل مردان رقم زند

مرد آن بود که از سر دردی قدم زند

آن را مسلم است تماشا به باغ عشق

کو خیمه نشاط به صحرای غم زند

وز بهر آنکه نیست شود هرچه هست اوست