آن را مسلم است تماشا به باغ عشق

مرد آن بود که از سر دردی قدم زند

درد آن بود که بر دل مردان رقم زند

کو خیمه نشاط به صحرای غم زند

وز بهر آنکه نیست شود هرچه هست اوست

ختم وجود بر سر کتم عدم زند