ختم وجود بر سر کتم عدم زند

آن را مسلم است تماشا به باغ عشق

کو خیمه نشاط به صحرای غم زند

وز بهر آنکه نیست شود هرچه هست اوست

از دست عشق چون به سفالی شراب خورد

طعنه نخست در گهر جام جم زند

بیشی هر دو عالم بر دست چپ نهد