گردد زمین ز جرعه چنان مست کز درون

بر روی هفت دخمه خضرا برافکند

از بس که جرعه بر تن افسرده زمین

آن آتشین دواج سراپا برافکند

هر گنج زر که داشت به عمدا برافکند

اول کسی که خاک شود جرعه را منم

چون دست صبح قرعه صهبا برافکند