سایه نیفتد از من بر چشم هیچ جانور

آن پسته دیده باشی همچون کشف به صورت

آن استخوانش بیرون و آن سبزی اندرون در

گر چون کشف کشم سر در استخوان سینه

ای دایگان عالم دیدی کز اهل شروان

از کوزه یتیمان هستم شکسته سرتر

هم دیده ای که از جان درگاه سیف دین را