از کوزه یتیمان هستم شکسته سرتر

گر چون کشف کشم سر در استخوان سینه

سایه نیفتد از من بر چشم هیچ جانور

ای دایگان عالم دیدی کز اهل شروان

هم دیده ای که از جان درگاه سیف دین را

چون کاسه غریبان حلقه به گوشم ایدر

ای آب خضر و آتش، موسی و باد عیسی