چشمش ز خواب و غمزه زنبور سرخ کافر

صبح دو عید بنمود از سایه هلالش

چون صبح خوش بخندید از بیست و هشت لولو

من هست نیست گشتم چون سایه در جمالش

شهد سپید در لب، موم سیاه خالش

آن خال نیم جو سنگ از نقطه زره کم

بر نقطه حلقه گشته زلف زره مثالش