که یک دیگ تو را گشنیز ناید زان دو تا نانش

نترسی زین سگ ابلق که دریده است پیش از تو

بسی شیران دندان خای و پی کرده است دندانش

به چرخ گندناگون بر دو نان بینی ز یک خوشه

بدین نان ریزه ها منگر که دارد شب برین سفره

که از دریوزه عیسی است خشکاری در انبانش

نماز مرده کن بر حرص لیکن چون وضو سازی