اگر نه فضل تو فریاد من رسد بیم است

نه اقتضای رضا و نه اتفاق وفاق

بسوخت جان من از آز و طبع زنگ گرفت

بدان صفت که زنم آهن و ز تف حراق

که قتل من کند او وقت خشیه الاملاق

شها به وصف تو خوش کرده ام مذاق سخن

مدار عیش مرا بر امید تلخ مذاق