این از فروغ آتش و آن از نمای خاک

گردون کمان گروهه بازی است کاندرو

گل مهره ای است نقطه ساکن نمای خاک

تا کی ز مختصر نظری جسم و جان نهی

جان داده حق است چه دانی مزاج طبع

زر بخشش خور است چه خوانی عطای خاک

خاقانیا جنیبت جان وا عدم فرست