زر بخشش خور است چه خوانی عطای خاک

تا کی ز مختصر نظری جسم و جان نهی

این از فروغ آتش و آن از نمای خاک

جان داده حق است چه دانی مزاج طبع

خاقانیا جنیبت جان وا عدم فرست

کان چرب آخورش به ازین سبز جای خاک

نحلی، جعل نه ای، سوی بستان قدس شو