نوبر چرخ کهن نیست بجز جام می

مرغ صراحی گل است باد مسیحش بدم

نایب گل چون توئی ساقی مل هم تو باش

جام چمانه بده بر جمن جان بچم

حامله ای ز آب خشک آتش تر در شکم

قبله خاقانی است قله می تا شود

سوخته چون سیم عقل گشته چو سیماب غم