خون رزان ده که هست خون روان را دیت

سوخته چون سیم عقل گشته چو سیماب غم

جان صدف ده چنانک گوهر می زیر بحر

ماهچه زر کند بر تن ماهی درم

صیقل زنگ هوس مرهم زخم ستم

گرچه خرد در خط است بر خط می دار سر

تا خط بغداد ده دجله صفت جام جم