بادبانشان ز گریبان به خراسان یابم

سالکان را که چو دریا همه سرمستانند

چون صدف عرفه عطشان به خراسان یابم

از سر زانو کشتی و ز دامان لنگر

بی سران را که چو گویند کمر کش همه را

طوق سر چون سر چوگان به خراسان یابم

ز آتش سینه مردان که ز دل آب خورند