هر چه نقد عقل می یابم در آتش می برم

تخت و خاتم نی و کوس رب هب لی می زنم

طور آتش نی و در اوج انا الله می پرم

هرچه نقش نفس می بینم به دریا می دهم

گه به حد منزل از سدره سریری می کنم

گه به قدر همت از شعری شعاری می برم

داده نه چرخ را در خرج یکدم می نهم