گه به قدر همت از شعری شعاری می برم

هرچه نقش نفس می بینم به دریا می دهم

هر چه نقد عقل می یابم در آتش می برم

گه به حد منزل از سدره سریری می کنم

داده نه چرخ را در خرج یکدم می نهم

زاده شش روز را بر خوان یک شب می خورم

گرچه طبع از آبنوس روز و شب زد خرگهم