گرچه طبع از آبنوس روز و شب زد خرگهم

گه به قدر همت از شعری شعاری می برم

داده نه چرخ را در خرج یکدم می نهم

زاده شش روز را بر خوان یک شب می خورم

ورچه دهر از لاجورد آسمان کرد افسرم

از برون تابخانه طبع یابی نزهتم

وز ورای پالگانه چرخ بینی منظرم