زاده شش روز را بر خوان یک شب می خورم

گه به حد منزل از سدره سریری می کنم

گه به قدر همت از شعری شعاری می برم

داده نه چرخ را در خرج یکدم می نهم

گرچه طبع از آبنوس روز و شب زد خرگهم

ورچه دهر از لاجورد آسمان کرد افسرم

از برون تابخانه طبع یابی نزهتم