عشق با طغرای جاء الحق درآمد از درم

بردم از نراد گیتی یک دو داو اندر سه زخم

گرچه از چار آخشیج و پنج حس در ششدرم

هاتف همت عسی ان یبعثک آواز داد

من چو طوطی و جهان در پیش من چون آینه است

لاجرم معذورم ار جز خویشتن می ننگرم

هرچه عقلم از پس آیینه تلقین می کند