من چو طوطی و جهان در پیش من چون آینه است

گرچه از چار آخشیج و پنج حس در ششدرم

هاتف همت عسی ان یبعثک آواز داد

عشق با طغرای جاء الحق درآمد از درم

لاجرم معذورم ار جز خویشتن می ننگرم

هرچه عقلم از پس آیینه تلقین می کند

من همان معنی به صورت بر زبان می آورم