لاجرم معذورم ار جز خویشتن می ننگرم

هاتف همت عسی ان یبعثک آواز داد

عشق با طغرای جاء الحق درآمد از درم

من چو طوطی و جهان در پیش من چون آینه است

هرچه عقلم از پس آیینه تلقین می کند

من همان معنی به صورت بر زبان می آورم

پیش من جز اختر و بت نیست آز و آرزو