تلختر باشم و گر شوئی به آب کوثرم

بوالعلا را مستحل خوانم مبالک را محل

هر دو معصومند و من با حفصتی بدعت گرم

گوشت زهر آلود دانایان خورم ز آن هر زمان

خویشتن دعوت گر روحانیان خوانم به سحر

کمترین دودافکن هر دوده ام گر بنگرم

شعر استادان فرود ژاژهای خود نهم