زن مرده ای است نفس چون خرگوش و هر نفس

روزی هزار قصر مهیا برآورم

مردان دین چه عذر نهندم که طفل وار

از نی کنم ستور و به هرا برآورم

نامش به شیر شرزه هیجا برآورم

در ظاهرم جنابت و در باطن است حیض

آن به که غسل هر دو به یک جا برآورم