آن به که غسل هر دو به یک جا برآورم

زن مرده ای است نفس چون خرگوش و هر نفس

نامش به شیر شرزه هیجا برآورم

در ظاهرم جنابت و در باطن است حیض

دریای توبه کو که درین شام گاه عمر

چون آفتاب، غسل به دریا برآورم

خاقانیا هنوز نه ای خاصه خدای