دریای توبه کو که درین شام گاه عمر

نامش به شیر شرزه هیجا برآورم

در ظاهرم جنابت و در باطن است حیض

آن به که غسل هر دو به یک جا برآورم

چون آفتاب، غسل به دریا برآورم

خاقانیا هنوز نه ای خاصه خدای

با خاصگان مگو که مجارا برآورم