دلم دردمند است و هم درد بهتر

گه از خود چو سایه جدا می گریزم

چو بیگانه ای مانم از سایه خود

ولی در دل آشنا می گریزم

طبیب دلم کز دوا می گریزم

مرا چشم درد است و خورشید خواهم

که از زحمت توتیا می گریزم