دهر سپید دست سیه کاسه ای است صعب

آن ناخنه که بود بدل شد به استخوان

تو غافل و سپهر کشنده رقیب تو

فرزانه خفته و سگ دیوانه پاسبان

منگر به خوش زبانی این ترش میزبان

کن خوش ترین نواله که از دست او خوری

لوزینه ای است خرده الماس در میان