نسر طائر را مگس بینی چو دل بنهاد خوان

بی نیازی را که هم دل تفته بینی هم جگر

شرب عزلت هم تباشیرش دهد هم ناردان

جهد کن تا ریزه خوار خوان دل باشی از آنک

آن زمان کز در درآید آفتاب دل تو را

گر توانی سایه خود را برون در نشان

چون تو مهر نیستی را بر گریبان بسته ای