شب تن بیمار داشت لاغر ازین شد چنان

کرد قباهای گل خشتک زرین پدید

کرد علم های روز پرچم شب را نهان

روز به پروار بود فربه از آن شد چنین

عکس شکوفه ز شاخ بر لب آب اوفتاد

راست چو قوس قزح برگذر کهکشان

مریم دوشیزه باغ، نخل رطب بید بن