تو صد سپهی به یک قلمران

بی امر خدا و کف موسی

نتوان کردن ز چوب ثعبان

من صد رهیم تو را ز یک دل

از نکته بکر و نوک خامه

من موی شکافم و تو سندان

بسپرده شدم به پای اعدا