زین سرد باد حلقه آتش فسرده باد

چشمم نمک چند ز لب نوش خند او

در سینه حلقه ها شودم آه آتشین

از خام کاری دل بیدادمند او

تا نعل زر کنم پی سم سمند او

جرمی نکرده حلقه گوشش ولی چه سود

آویخته به سایه مشکین کمند او