در سینه حلقه ها شودم آه آتشین

من بر پلاس ماتم هجر از پرند او

رخ را نمکستان کنم از اشک شور از آنک

چشمم نمک چند ز لب نوش خند او

از خام کاری دل بیدادمند او

زین سرد باد حلقه آتش فسرده باد

تا نعل زر کنم پی سم سمند او